Opus Melancholica from Project: Uitzichtloosheid by Zelfhaat

De geest van het verleden
Gehuld in nachtelijk zwart
Door weemoed bevangen
Tot in de uithoeken van zijn hart

Zijn wezen is niet welkom hier
Hij verlangt geen sympathie
Voor de glorie van wat eens is geweest
Is hij grauw, melancholie

refrein:
En de reden is, ik heb geen steen om te slaan
Dit is het spel van onverlangen
Dwalende afgunst gesmoord in zinloze waan
In flarden van mist behangen

Hij vlucht in de winterkoude
Verlicht door de bleke maan
Zijn naam is reeds vergeten
Geen sterveling ziet hem nog staan

Het klankspel der bittere treurnis
Wordt in stilte en alleen
Voorgedragen aan de droeve dood
Zo vliedt de schaduw heen

refrein:
En de reden is, ik heb geen steen om te slaan
Melancholisch spel van onverlangen
Dwalende afgunst gesmoord in zinloze waan
In flarden van mist behangen

(guitarsolo)

De geest van het verleden
Gehuld in nachtelijk zwart
Door weemoed bevangen
Tot in de vezels van zijn hart

Immer zoekend naar het donker
De diepte van menig ziel
Voedt hij zich met de kille tranen
Van de dwaas die voor hem viel

refrein:
En de reden is, ik heb geen steen om te slaan
Het eeuwige spel van onverlangen
Dwalende afgunst gesmoord in zinloze waan
In droevige flarden van mist behangen

• Experimental
• Netherlands